โดย nuda | 23 Apr, 2007 - 11:40 am
Posted in Category: Uncategorized

เอารูปห้องสมุดขวัญเรือนมาให้ดู  ประชากรหนังสือในห้องนี้อยู่กันอย่างแออัดยัดเยียด  เพราะพวกเราชอบเอาหนังสือไปยัดไว้ในนั้น จนหาไม่เจอว่าเล่มไหนอยู่ตรงไหน  บรรดาสำนักพิมพ์ก็ใจดีขยันส่งหนังสือมาให้อ่านเกือบทุกวัน ประหนึ่งร้านหนังสือ  ตอนนี้ชั้นในห้องสมุดไม่เหลือที่ว่างแล้ว คนทำคอลัมน์แนะนำหนังสือ(ฉันเอง) ซึ่งเป็นด่านแรกจึงต้องรับภาระ  แบ่งพื้นที่รอบโต๊ะทำงานให้กองหนังสือ จากกองเตี้ยๆ ก็เริ่มสูงขึ้น ๆ  จนกลายเป็นกำแพง ซึ่งเพื่อนร่วมงานล้วนขยาดหวาดกลัวไม่กล้าเข้าใกล้โต๊ะฉัน  เพราะกลัวกองหนังสือถล่ม
โต๊ะของnuda

แม้มีหนังสือส่งมาให้อ่านเยอะ ขลุกอยู่กับกองหนังสือทุกวัน  ก็ยังมีหนังสือที่อยากได้ อยากอ่านอยู่ดี  สงสัยเหมือนกันว่าหนังสือที่อยากอ่าน ทำไมสำนักพิมพ์ถึงไม่ส่งมาให้  หรือว่าเขาจะมองภาพของขวัญเรือนเป็นขวัญเรื๊อน ขวัญเรือน ตอนงานสัปดาห์หนังสือที่ผ่านมาเลยเป็นโอกาสเสียเงิน และนี่คือหนังสือที่อยากอ่าน และได้ครอบครองแล้ว

-ชีวิต 150 cm 2  / ชีวิตเด็กบ้านนอกเข้ากรุง  เขียนโดยนาโอโกะ ทาคางิ  เคยอ่านชีวิตหญิงเดี่ยว 5 สมัยซ้อน แล้วชอบ เพราะฉันเป็นเครือข่ายสาว 150 เซนฯเหมือนกัน   เป็นหนังสือกึ่งการ์ตูน ลายเส้นน่ารัก  จะว่าไปชีวิตสาวญี่ปุ่นกับไทยก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่  ตอนหนึ่งในเล่มชีวิต 150 cm 2 บอกถึงปัญหาคนผมเป็ดไว้  (ฉันน่ะเป็ดประจำ) คุณนาโอโกะบอกว่าที่ผมกระดก สาเหตุไม่ได้อยู่ปลายผม แต่อยู่ที่โคนผมล้มต่างหาก  วิธีคือใช้ฟ็อกกี้ฉีดบริเวณโคนผมให้ชุ่มแล้วไดร์เป่าให้แห้ง  เออ…เนอะเป็นการแก้ที่ต้นเหตุจริง ๆ

-ตั้มกับญี่ปุ่น  /วิศุทธิ์ พรนิมิตร ทั้งเขียนทั้งวาด  เล่มนี้หมายตาตั้งแต่งานมหกรรมหนังสือตุลาคมก่อน แต่ขยัก ๆ ไม่ซื้อสักที  ครั้งนี้มาตามหาหลายบูธทั้งไต้ฝุ่น โอเพ่น หมดแล้ว  โห…ขายดีชะมัด ตอนไปญี่ปุ่นเห็นงานของตั้มพิมพ์ขายที่นั่นด้วย มีหลายเล่มทีเดียว เห็นแล้วอยากอ่านญี่ปุ่นออกโดยพลัน เพราะหนังสือน่ารักมาก   เมื่อไม่มี ยิ่งอยากได้ เพื่อนในกองบอกเคยเจอที่ร้านหนังสือแถวบ้านตจว. ประสาคนชอบตั้ม และชอบญี่ปุ่นต้องตามหา  และก็ได้มา เหลือ 3 เล่มเองทั้งร้าน

-ถอดรหัสอัจฉริยะ ดาวินชี /สำนักพิมพ์สารคดี  อยากรู้จักดาวินชีให้มากขึ้น  เคยพยายามเขียนหนังสือกลับหลังอย่างเขาแล้ว  แต่ทำได้ไม่ถึง 2 ประโยคก็จอด  แววอัจฉริยะคงห่างไกลเรา

-ศาสตร์แห่งความหดหู่และสิ้นหวัง / สนุกกับของไม่ฟรี  วราภรณ์ สามโกเศศ เขียน  มติชนพิมพ์  พักนี้อยากฉลาดขึ้นมา  เปิดอ่านแต่ละตอนของคุณวราภรณ์  รู้สึกสมองได้พัฒนา ชอบคำคมบนหัวเรื่องของเขาแต่ละตอนด้วย เป็นหนังสือที่ตอนนี้พกติดตัว ว่างก็หยิบมาอ่าน เพราะจบเป็นตอน ๆไป

-บล็อก บล็อก ของ ปิ่น ปรเมศร์  อยากรู้ว่านักวิชาการหนุ่มคิดอะไร  ยังไม่ได้อ่านมากนัก แต่อ่านแล้วอยากไปตามอ่านบล็อกของเขาต่อ

ถ้าจะอ่านคนจากหนังสือที่เขาอ่าน  สงสัยอ่านฉันไม่ออกแน่  เพราะตัวเองยังมึนๆ เเลย

This entry was posted on Monday, April 23rd, 2007 at 11:40 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

25 Apr, 2007 @ 11:34 am
คีตาญชลี said:

เห็นห้องสมุดขวัญเรือนแล้วอยากไปเที่ยวจังค่ะ ^^

27 Apr, 2007 @ 10:37 am
นุดา said:

ดีใจ.. ที่มีคนเห็นภาพแล้วอยากมา
แต่ภาพที่เห็น กับความจริง มักต่างกันนะคะ
เดาได้ว่าคุณคีตาญชลีคงชอบอ่านหนังสือ
มีเล่มไหนอยากเล่าสู่กันฟัง
เขียนมาให้อ่านบ้างนะคะ
เผื่อใจจะตรงกัน :)

29 Jan, 2008 @ 4:01 pm
เก่ง said:

เห็นชั้นหนังสือก็เห็นความสุขกระจายอยู่ทั่วเหมือนกัน ชอบจัง อยากมีห้องสมุดแบบนี้บ้าง

เพิ่มความคิดเห็น

Comment spam protected by SpamBam